Dünyanın en kuzeyinde Reykjavík’te lojistik zorluklar bize vız gelir tırıs gider yaptık dün akşam. Vikingler dönemi yerleşimcilerinin doğrudan torunları olan İzlandalıların, atalar mirası genetik fiziksel dirençleri kurtaramadı onları. Çünkü karşılarında 40 dakika boyunca nefesi, aklı ve kazanma isteği tükenmeyen 12 Dev Adam vardı.
İzlanda, özellikle kendi sahasında fiziksel direnci ve isabetli üçlükleriyle bizi sürekli sınadı. Biz ise maçın farklı bölümlerinde farklı çözümler üreterek, kritik anlarda sorumluluk alarak ve en önemlisi kazanma kararlılığımızı son düdüğe kadar koruyarak işi bitirdik. ‘Namağlup Katar yürüyüşü’nde yalnızca iyi basketbol oynamak değil, başarıyı sürdürülebilir hale getirecek istikrarı göstermek olan amacına ulaştı Ergin Ataman.
Favori olsan dahi İzlanda maçının öyle ‘geldik, oynadık, kazandık’ denilecek cinsten olmadığı bilincinde, baştan giderek ayırıcı özelliğimiz halini alan ‘baskılı savunma hızlı akışkan hücum’ formülümüzü devreye sokup skor üstünlüğünü ele geçirdik.
Litvanya maçının tıpkısı yaşanırken gene Adem Bono çember bekçimiz, kaptan Cedi Osman da geçiş hücumlarımızın muhteşem bitiricisiydi. Savunmalarını iyi okuyarak çembere gidişlerle sayı veya serbest atışlar bulduk. %50 isabetli şık üçlüklerle hücumlardan boş dönmeden ilk yarıdan skoru 60’a dayayarak kırdık maçı. Her biri diğerinden fazla gayret sarf eden devlerimiz oynadıkları basketboldan keyif alıp bize de mutlu bir gece yaşattılar. Dünya Kupası yolunda hedef artık cebimizde.
Şu anda Avrupa’da bizden başka namağlup takım yok. Ne kadar iftar etsek azdır.
